Zoals een vlinder een orkaan aan de andere kant van de wereld
Zo verstormt jouw adem mijn hoofd
Alleen al de trilling van je lippen
komt aan als een tsunami van emoties die ik niet wil hebben

Telkens als ik jouw hart teder in mijn handen neem,
glijdt het als zandkorrels door mijn vingers weg
Telkens als jij je hoofd teder op mijn schouder legt,
hoor ik je gedachten dansen tussen mij en hem

Heen en weer en heen en weer
En ik denk op en neer en hard tekeer

telkens als ik je diep in je ogen voel,
zie ik de leegte van jouw lust
Telkens als onze naakte huiden elkaar raken,
maak jij mij jou meer bewust

Ik wil je op een voetstuk zetten,
maar dan val je straks te hard
Ik wil je al mijn liefde geven,
Maar ik bezit alleen maar smart

En als ik je op een zijden deken, 
meedraag op mijn pad
Diep in de wazige wereld van Kobus
Als ik jou de kans heb gegeven echt dieper onder dit oppervlak te kijken

Kun jij dat dan wel aan?
Hoe lang lukt het jou om naast mij te blijven staan?
Voordat jij of ik verdrietig weg zal gaan

En dat jouw tranen dan de grond onder mijn voeten wegvreten 
Totdat ik zo diep ben weggezakt dat vechten geen zin meer heeft
En me weer verraden voel door de liefde

Dan pas realiseer ik me dat alles wat  dichter bij perfectie lijkt te komen,
alleen maar imperfecter wordt.