Ik zit op mijn balkon te denken aan drank, seks en sigaretten
En ik tuur de hemel af om een ster  te kiezen,
waar ik in gedachten heen kan vluchten. 

Weg van dit alles
Weg uit de sleur
Maar het is slechts een verwoeste poging de geborgenheid te doorbreken

Stilstand schijnt achteruitgang te zijn
Maar bij iedere stap die ik zet wordt het blok aan mijn been loodzwaarder
bij ieder ademhaling wordt het korset strakker
En bij iedere blik voorwaarts raakt mijn doel mij verder weg

De hoop lijkt verloren, mits ik de strijd durf aan te gaan
Judicandus homo reus
De hemel is slechts voor hen die bang zijn voor de dood

Dus ik trek al mijn kleren uit, steek een sigaret op
En zet mijn eerste stappen de wijde wereld in
In de hoop dat de wind mij terug brengt naar mezelf